گنجینه سخن عطار

مکن در وقت صبح ای دوست سستی چو داری ایمنی و تن درستی چو تو بیدار باشی صبحگاهی بیابی هر چه آن ساعت بخواهی #عطار

هر آن خلعت کز آن درگاه پوشند چو آید صبح گاه آنگاه پوشند #عطار

تو بر رزّاق ایمن باش آخر صبوری وَرز و ساکن باش آخر ز کافر او نگیرد رزقِ خود باز کجا گیرد ز مرد پر خرد باز #عطار

تو یک دل داری ای مسکین و صد بار بیک دل چون توانی کرد صد کار #عطار

اگرچه جای تو در زیر خاکست ولیکن جان پاک از خاک پاکست #عطار